Paseo por Vetusta

Sentaba nun banco solitario no central parque de San Francisco, unha mañanciña de Decembro, fría abofé. Era a hora dos madrugadores e dos amantes dos animáis que encerran cans nos pisos. Estes últimos, estaban por imperativo das súas queridas mascotas. E eu, de visita na mítica Vetusta, "..., la muy noble y leal ciudad, corte… Seguir leyendo Paseo por Vetusta

Autocrianza

Chamábanos a atención porque nos pillaba ó lado. Pero ó fin e ó cabo non era tan distinta de ducias de nenos da súa idade, lamentablemente. Con nove anos, vivía pouco máis que emancipada. Súa nai liscaba ás catro da madrugada para a maratoniana xornada de dez horas na conserveira. Cando voltaba á casa a… Seguir leyendo Autocrianza

A Ribeira da Pena

Son cantar das follas secasmurmullo dos segredos Son silencio… Son descanso dos viaxeirosQue enredan a descansar.Son rego de soños vindeirosPalabras de nunca escoitar. Eu son Silencio… Son descansar… Son vida de lembranzade letras para cantar.Son refuxio do nostálxicoCando quere recordar. Son lembranza… Son muiños caladosNa súa triste semblanza...Arruinados…Perdidos, sen esperanzaDe volver a ser coidados. Son… Seguir leyendo A Ribeira da Pena